Pedro Zarraluki: De Kikkerwachter
|
Oorspronkelijke titel: |
 |
 |
 |
De kikkerwachter is de ik-figuur van deze roman, een schrijver van biografieën die de stad verlaat om op het land te gaan wonen en daar een Rabeliaanse abdij te stichten, een toevluchtsoord voor verlichte geesten. Hij beschouwt de 'grootste gemene deler' als het meest weerzinwekkende wat er op deze wereld bestaat en wil ontsnappen aan het conformisme. Zijn paradijs begint echter al snel barsten te vertonen en de ineenstorting lijkt onvermijdelijk. Als apotheose van een serie tragikomische en absurde gebeurtenissen moet zijn abdij wijken voor de komst van een nieuwe electriciteitscentrale. Uiteindelijk blijft hem alleen de zorg voor een aantal zeldzame kikkers, die uit natuurbehoud mogen blijven vertoeven in de vennen bij zijn voormalige paradijs. Centraal thema is de vraag of de mens al dan niet vrij is en zo ja, wat dan met die vrijheid te doen. Zarraluki zelf: 'Ik was me bewust van de gevaren die zo'n wezenlijk thema met zich meebracht en heb daarom gekozen voor de vorm van de komedie en voor een vlot proza. Uiteindelijk vermengen de komedie en de tragedie zich, want ik zag dat de roman gaandeweg melancholischer werd en ik wilde dat zelfs een idioot het verhaal, ondanks alles, nog lachend kon uitlezen.' Het resultaat is in de woorden van de auteur 'een comedia dramática over wat er zich in mijn hoofd afspeelt.' |
Pedro Zarraluki
Pedro Zarraluki (Barcelona, 1954) is een veelbelovend auteur met een
bescheiden, maar zeer karakteristiek oeuvre. Hij kreeg zijn eerste bekendheid
met twee verhalenbundels (Galería de enormidades en Retrato
de familia con catástrofe) en als schrijver van hoorspelen (hij
ontving de Premio Margarita Xirgu de Radio 1988). Behalve schrijver is
hij mede-eigenaar van enkele moderne cafés in de Barcelonese wijk
Gràcia, waaronder het literaire café Salambó
(carrer Torrijos, 51).
Zijn werk wordt gekenmerkt door een groot gevoel voor tragikomiek en absurde,
kolderieke situaties. Zarraluki is ongetwijfeld een auteur van wie ook
in de toekomst nog het een en ander kan worden verwacht.
Uit de pers
'De mens balancerend tussen de miezerigheid en de grootsheid, tussen
aanpassing en vervreemding, driftig op zoek naar houvast. De verscheurdheid
van het moderne leven samengebald in een kolderieke vertelling, die het
leukste is dat ik in tijden heb gelezen. Het knappe is dat het nergens
ontaardt in slapstick. Pedro Zarraluki geldt niet voor niets als een van
de weinige hedendaagse Spaanse auteurs die het specifieke karakter van
de huidige samenleving zonder te vervallen in karikaturen onder woorden
kan brengen.'
Elsbeth van Elsen in Revista Latina
'In de roman De kikkerwachter van Pedro Zarraluki heeft het hoofdpersonage
slordigheid verheven tot levensstijl. Hij zou groots en verheven willen
leven, maar alles mislukt. Zijn voorliefde gaat uit naar verfijnde dingen,
maar zijn keukentafel ligt vol met afgedankte prullaria. (...)
Over het boek verspreid staan een tiental autobiografieën. Net als
in de roman zelf loopt daar geen enkel doordeweeks personage in rond. De
kikkerwachter is een absurde schelmenroman waarin alles mislukt en
het vuurwerk op het eind het mooist is, een circus van slechte smaak, geschreven
met gevoel voor kitsch en met veel gecultiveerde slordigheid.'
Peter Venmans in het Nieuw Wereldtijdschrift